Over het project

Ik ken een hoop dominees en omdat elk stereotype wel enige waarheid bevat, zie ik soms een dominee die zo van tv is weggelopen. Maar de meeste dominees zijn helden. Waar Youp van ’t Hek zijn show maanden mag voorbereiden, weken mag try-outen en dan een jaar lang elke avond mag houden, moet een dominee elke week een nieuwe show leveren. En soms tweemaal per week. De voorbereiding doet hij of zij in een week van sterfbedden en kraamkamers, moeilijke gesprekken en verrassende ontmoetingen; hij of zij verzoent gezinnen, ontvangt anonieme brieven en houdt zich bezig met psychiatrische patiënten (dominees houden geen kantooruren en worden niet geacht ‘nee’ te verkopen). Ik ken predikanten die in elk bedrijf de top gehaald zouden hebben, maar zij zijn met vreugde predikant, tegen een fractie van het salaris en de status. Als dat geen dramatisch materiaal is, weet ik het niet meer.

John de Mol en Joop van den Ende kunnen aan de slag. Zet de dominee in het zonnetje. De formats liggen klaar: dominees dansen op het ijs, echte dominees in de jungle, dominee Tinus, de D-factor. De jaren zestig zijn nu echt voorbij. Nu nog een dominee vinden die hiervoor tijd kan vrijmaken.

Stefan Paas in een column in de Nieuwe Koers

Maarten Boersema (29) is begin september 2014 begonnen als deeltijd-predikant in de gereformeerde kerk (vrijgemaakt) van Blije-Holwerd. Via deze website houdt hij een ‘fotoweekboek’ van zijn leven en werken in Noord-Friesland. Elke week plaatst hij minimaal een foto en op die manier ontstaat er in de loop van de tijd een verzameling aan foto’s. De onderwerpen van de foto’s worden ingegeven door het leven en zijn dan ook divers en uiteenlopend. Van een portret van een gemeentelid die boer is, tot spelende kinderen op het kerkplein. Van een dorpsfeest, tot een begrafenis. Van een catechisatieles tot gemeenteleden die werken in de moestuin bij de kerk.

Waarom?

Het fotoproject “Blije kerk” wil op een verrassende manier verdieping en achtergrond geven bij een ‘onbekend stuk’ Nederland: zowel het leven van een dorpspredikant als het dorpsleven in een krimpregio worden op een verrassende manier voor (en ook over) het voetlicht gebracht. Als laatste is er een esthetisch motief. Bovenstaande ingrediënten leveren meer dan genoeg materiaal voor schitterende beelden.